Bítlastand, Bítlaferð og hreint óskaplegt Bítlagaman.
Videóefni úr ferðinni finnum við hér og ykkur velkomið að skoða.
Margfrægar Bítlastyttur eru á Albert Dock, sem er helsta safnasvæði í Liverpool, eftir því sem mér skilst.
Styttunum var komið fyrir í desember 2015 til að minnast þess að 50 ár voru frá seinustu tónleikum The Beatles í Liverpool. Albert Dock er helsta safnasvæði borgarinnar og dregur að sér talsverðan fjölda ferðamanna á ári hverju.
Ég vissi, hafði verið sagt það, að þessar styttur væru á Albert Dock og svipaðist um eftir þeim er maður kom þangað og gekk illa að finna þessar blessuðu styttur. Hitti ég á nokkrar stelpur, krakka, sem þar voru einnig og spyr þær hvort þær viti hvar stytturnar séu. Þær svara ekki og bara flissa hvor framan í aðra. Hreyfi ég höfuð mitt til vinstri. Og viti menn! Bítlastytturnar blasa þarna við nokkra metra frá mér. Var þá komið að öllum okkar að hlæja. Svona heitir víst „Ertu algerlega sjónlaus maður?“
Æskuheimili Sir Paul McCartney í Liverpool er safn en lokað safn er ég kom í febrúar 2018.
En þar sem ég sá að inni væri fólk gekk ég að dyrunum og kný á og spyr hvort mér væri heimilt að kíkja stundarkorn inn. Við þessu var ekki orðið og gekk ég mína leið og stillti mér upp gangstéttarmegin við hliðið, beindi vídeóvélinni að mér og talaði nokkur orð í hana og lauk verkinu.
Myndin til hægri er tekin inni á sjálfu Bítlasafninu á Albert Dock og er af áhugasömu fólki um Bítlasöguna sem það hlustar á í heyrnartólunum sem öllum gestum er boðið sem koma. Inni er ekki heimilt að taka upp nein vídéo og gildir held ég alls staðar inni á söfnum en ljósmyndir eins og hver vill.
Sérstakt félag er til í Liverpool með nafnið „ The Magical Mystery Tour.“
Félagið rekur rútur sem fara með farþega um götur borgarinnar og inn á svæði þau sem Bítlarnir ólust upp á. Hægt er að kaupa sér far á Albert Dock. Á meðan ferðinni stóð rak fararstjóri sögu fjórmenninganna á staðnum og setur fram með afskaplega skýrum hætti sem eykur gildi svona ferðar margfalt og er vel auranna virði.
Myndin til vinstri er af ágætum farstjóra rútuferðarinnar í febrúar 2018.
Cavern Club í Liverpool er upphaflega jassklúbbur-
og opnar fyrst 16. janúar 1957 en verður síðar miðpunktur rokksins í Liverpool snemma á sjöunda áratug seinustu aldar. Rory Storm and the Hurricanes spila þar samkvæmt auglýsingu 25. maí 1960 og er Ringo Starr þá við trommusettið og slær hljómsveitinni taktinn.
Klúbburinn lokaði í maí 1973 vegna framkvæmda við Merseyrail-neðanjarðarlestarkerfið í Liverpool.
Upphaflega var Cavern Club staðsettur Mathew Street. Þrátt fyrir að upphaflega byggingin hafi verið rifin árið 1973 var ný bygging reist á sama stað og klúbburinn aftur opnaður 1984 og þeim nýja komið fyrir jafn djúpt ofan í jörðinni og hinn hafði verið. Reynt var að líkja eftir öllu sem sá gamli hafði, sem ég tel að hafi bara tekist allsæmilega.
Í grennd við æskuheimili Bítilsins Sir Paul Mc Cartney-
að þar gekk maður svolítið um hverfið áður en maður hvarf aftur heim á hótel, sem leigubílsstjóri einn sagði mér að tilheyrði miðbænum í Liverpool. Mikilvægar upplýsingar.
Á göngunni mundaði maður kvikmyndavélina á áhugaverðum stöðum á þessu rölti mínu og rakst þá á þennan, segjum, fallega fugl á þaki.
Ekki langt þar frá, mynd til hægri, gaf að líta fallega kirkju með fögru letri skráð á skjöld og skýr skilaboð um Jesú. Og allt svo hreint og tært.
Frá vinstri, Konni, Ásgeir, Siggi, Dengsi (Sigfús), Kalla. Í Óla Sóliman grillir á bak við.
Ingolfur Armannson, vinur til margra ára
Þrjár ljósmyndir frá merkilegu, skemmtilegu og eftirminnilegu sjötugsafmæli herra Konráðs Rúnars Friðfinnssonar sem haldið var í sal Smárakirkju laugardaginn 23. september 2023. Afmælisdagurinn er 24. september. Yfir 30 manns létu sjá sig.
Myndin til vinstri er af vini mínum til margra ára, herra Ingólfi A. Ármannssyni, sem elskar eins og ég sjálfur Jesú Krist.
Myndin hér að ofan er af afmælissöngnum sem herra Gylfi Ægisson söngvari, tónskáld og lagahöfundur leiddi og fólkið myndaði utan um kór og söng við raust til heiðurs sjötugu afmælisbarninu „Hann á afmæli í dag“-og þau öll orð.
Margir siðir eru góðir siðir og er afmælissöngurinn einn þeirra. Gylfi Ægis. hefur í gegnum tíðina gefið út fjölda hljómplatna með lögum eftir sig.
Sjálfur er maður orðinn svo sjóaður í öllum þessum lífsins ólgusjó í kring um sig að kippa sér ekki orðið upp við nokkurn skapaðan hlut sem gerist.
Myndir teknar 1966, 1967 og 1968. (Myndir SRJ)
Fermingardagur Sigga 1968. Bræðurnir Reynir, Siggi, Konni.
Konni í sveit í Flóanum um sumarið 1966.
Hundurinn sem ég held þarna á elti mig í hvert sinn sem ég vitjaði færanna í Varmá og ég kallaði „Urri.“
Urri eitt sinn vildi ég afvenja urrinu og tók hann í fangið, og fleygði í ána og naut urrisins á meðan hann enn sveif í loftinu og skall í vatnið með gusugangi og gerði eitthvað í tvö, þrjú skipti en seppi eyðilagði allt saman með því að stinga sér sjálfur til sunds í ánna. Hundi er ekki treystandi, það veit ég núna.
Konni. Fermingardagur, 1967 fær sér fyrstur á diskinn.
1967. Konni og Dengsi (Sigfús)
Siggi. 1974.
Á bak við hús á Hellisgötu 15. Gvendur Reynir og Óli Ragnarssynir
Kæja og Skarphéðinn.
Siggi bróðir og mamma
Gunni mágu, maður Imbu, 13. október 1973.
Breiðvangur 24 Gunnar Gunnarsson, Gunni Gunn.
Glímt við sjónvarpssstöng sem féll af þaki í óveðri
Siggi í eldhúsinnu á Hellisgötu 15. Í Reynir sést.
Lækjarskóli Hafnarfjarðar þótti einn flottasti barnaskóli landsins.
Nokkrum árum síðar er hann lengdur til endanna.
Á mínum skólaárum er skólalóðin malarvöllur og engin aðstaða til leikja í tækjum þar. En við höfðum Snorrabakarí og volga snúða, hálfa eða heila.
Í söngsalnum, efsta hæð til vinstri í skólahúsinu, skeði á einum litlum jólum að söngkennarinn sat við píanóið, lék háklassískt tónverk, sneri sér að hópnum og spyr: „ Er eitthvert óskalag?“ - og fær til baka samstæða beiðni krakkanna um vinsælt Bítlalag (1964) sem hann með versta hundhausi lék. Ekki var boðið upp á fleiri óskalög á þessum litlu jólum Lækjarskóla Hafnarfjarðar og ljóst að ekki tókst að afbítla krakkana.
Húsið við enda skólans var leikfimisalur, gluggarnir til vinstri, og við innganginn, og á efri hæð, handavinnustofur fyrir drengi og telpur. Í minni skólatíð lærðu telpur ekki að smíða né drengir að fara með prjóna og saumaskap en lærðu þess í stað á hefilinn, sögina, hamarinn og að smíða alls konar úr timbri. Var mórallinn í þá daga hann að sumt væri strákaverk og sumt stelpuverk. Í dag hefur þessu öllu verið grautað saman og komið fyrir undir einum hatti. Hvers vegna? Það veit ég ekki.
Líkleg niðurstaða er að Gamli Lækjarskóli sé enn, 2025, í eigu Hafnarfjarðarbæjar en húsið ekki lengur notað sem skóli í áratugi.
Sögulegar ljósmyndir.
Eina skellinaðran sem ég fékk mér eignast ég 14 ára að aldri af gerðinni Simson árgerð 1964. Hjólið keypti ég af unglingi mér ári eldri sem þá bjó í foreldrahúsum ofarlega á Nönnustíg fast við Reykjavíkurveg. Á sams konar nöðru og myndin er af þeysti maður um göturnar ásamt með reglulegu millibili að skreppa niður á bryggju og skoða bátana og þiggja af og til ýsu í soðið. Algegnt var að sjómenn gæfu fólki ýsu í soðið. Voru hafnirnar þá öllum opnar en eru í dagað mestu lokuð svæði.
Mímir. Eigandi: Magnús Magnússon skipstjóri (Mangi Snjáku). Íshús Hafnarfjarðar gerði bátinn út. Í lok janúar eða byrjun febrúar 1970 réð ég mig á bátinn og í mitt fyrsta skipspláss. Afli netavertíðarinnar var um 650 tonn sem mestallur fékkst í gríðarmiklu þorskmoki undir Krísuvíkurbergi í apríl 1970. Þorskurinn var smár og þurfti marga þorska í tonnið. Löndunarstaður er að mestu leyti Grindavík og aflanum ekið til Hafnarfjarðará vörubílspalli.
Vertíðinni lauk 10. maí 1970 og var piltur feginn er netin lágu öll á dekki og báturinn á leið til Hafnarfjarðar þar sem allt var híft upp á bryggju og geymt til næstu vertíðar. Mími sumarið 1970 fór á troll.
Einn fjörutíu og tveggja síðutogara sem byggðir voru í Englandi eftir seinna stríð og komu til landsins og sá fyrsti 1947 í eigu Bæjarútgerðar Reykjavíkur sem hluti uppbyggingar íslenska togarflotans sem var orðinn úrreltur og lélegur vegna fyrst og síðast lélegs viðhalds togarflotans. Hef þó heyrt að skipin hafi ávallt verið í góðu lagi og vel við haldið, að eitthvað vill nú rekast hér á en tel fyrrnefnda rétta svarið.
Akurey SF 52 er byggð árið 1963 og lengi gerð út frá Höfn í Hornafirði.
Í febrúar 1983 strandar Akurey SF í Hornafjaðrarós. Mannbjörg varð.
Akurey SF 52 er smíðuð í Danmörku og er 86 tonna eikarbátur og stundar allar hefðbundnar fiskveiðar.
Mögulega fyrir aldamótin 2000 var Akureyin dregin á land þarna á Hornafirði og komið fyrir í sandfjörunni til sýningar, sem er gott en samt ekki nóg án nægs fjármagns til viðhalds.
Fyrir áramótin 2018 tók Bæjarráð Hornafjarðar þá ákvörðun að farga Akurey SF 52 sem verið hefur á þurru landi við höfnina um árabil. Var gengið í verkið 2019 og það klárað þá. Var trébáturinn Akurey SF 52 þá í lélegu ásigkomulagi.
Ekki er nóg að draga gamla trébáta á land til varðveislu og sýningar fólki og gleyma öllu fjármagni til viðhalds. Annað svona dæmi höfum við um Vestamannaeyja- og gamla aflaskipið Gullborg RE sem þekktur skipstjóri var lengi með og eigandi að um áratugi, Binni í Gröf.
Gullborg RE 38 /VE 38.
Sögufrægasta skip veraldar, Titanic, 46.000 tonn, til hægri, er í smíðum. Titanic átti sér tvö systurskip, Olympic, 46.000 tonn, til vinstri, liggur hér, 20. september 1911, við bryggju í Belfast vegna áreksturs við herskip og skemmdist mikið, og Britannic, 48.000 tonn.
Öll þessi skip voru byggð hjá skipasmiðjustöðinni Harland and Wolf í Belfast fyrir White Star Line.
Olimpic var fyrsta skip í Olimpic-flokki og sjósett árið 1910.
Olympis var í þjónustu frá árinum 1911 til ársins 1935 og rifið á árunum 1935 til 1937.
Britannic var afhent White Star Line í lok desember 1915, sem þá var farþegaskip og er í fyrra stríði breytt í hersjúkrahús og allt málað að utan hvítum lit og sinnir því verkefni í syrka eitt ár.
Britannic sökk 21. nóvember 1916 eftir að hafa rekist á tundurdufl, að sagt var, nálægt eyjunni Kea í Eyjahafi, eyja fyrir austan Grikkland. Síðar kom í ljós að var jarðsprengja sem þýski kafbáturinn U-71 hafði lagt í sundið þremur vikum áður. 1100 farþegar voru um borð í Britannic og fórust 30 manneskjur.
Þessi skip voru kölluð skrúfuskip og voru nokkuð algeng á nítjándu og tuttugustu öld. Í dag eru enn nokkur svona skip til og aðallega þá sem safngripir og til að segja með þeim söguna.
Lincoln-bifreið árgerð 1936 var um tíma á sjötta áratug seinustu aldar í eigu fjölskyldumeðlims og man ég lítillega eftir þessari bifreið heima í Halldórskoti á Hvaleyri sökum ungs aldurs en veit að hún er farin úr eign fjölskyldumeðlims árið 1960 og kom ekki aftur á götuna.
Ég heyrði að tiltekinn Hafnfirðingur hafi flutt Lincoln-bifreiðina inn til Íslands frá Bandaríkjunum og ekið hana sjálfur árum saman en svo selt fjölskyldumeðlimi.
Þessar ljósmyndir gætu báðar verið teknar fljótlega í bankahruninu sem þjóðin fékk yfir sig í október 2008 og er myndin hægra megin af Tónlistarhúsinu sem hér er í byggingu og allar framkvæmdir við það verið stöðvaðar en farið af stað með þær aftur nokkrum mánuðum síðar og verkið klárað. Húsið sem kunnugt er fékk nafnið Harpa og er þar talsverð starfsemi í dag. Nokkuð vel rættist úr. Myndin til hægri er af tveim vina minna, þeim Hafsteini (Haffa) til vinstri og Aðalsteini (Alla) til hægri. Báðir eru þeir miklir sómamenn og heiðvirðir drengir.
Hafnarfjörður 2012, sem um var sagt: „Þú hýri Hafnarfjörður“ -
í þá formi kvæðis, held ég. Orðið hýr merkir að hafa glaðlegt yfirbragð en fékk síðar einnig aðra merkingu tengda kynheigð fólks og kynvillu fólks. Hafnarfjörður hefur enn fyrri merkingu orðsins hýr og er enn glaðlegur bær með alls konar sem gleður og hressir íbúana.
Myndin er af skútusiglingu krakka sem tilheyra siglingaklúbbi í Hafnarfirði og sigla meðfram Strandgötu sem mögulega er fyrsta gatan sem lögð er í Hafnarfirði. Úr klettinum þarna var sprengt til að koma veginum fyrir. Þessi klettur er ein myndanna af Hafnarfirði.
Þarna fram hjá hef ég margoft gegnum tíðina gengið en ekki í eitt skipti farið upp tröppurnar sem þarna eru til að ganga um á klettinum. „Útsýnið þar maður minn,“ segja menn.
Við enda klettsins var áratugum saman starfrækt Vélsmiðja Hafnarfjarðar sem sinnti alls konar vélavinnu. Þar er núna veitingastaðurinn Krydd Veitingahús sem áður hét Kráín. Við enda byggingarinnar blasir við forngripurinn, íbúarhúsið, Bristol, sem enn er búið í.
Smábátahöfnin í Hafnarfirði telst til betri smábátahafna á þessu landi.
Þar liggja þessir bátar allvel varðir af vindi og sjógangi og er af sem áður þekktist er trillur sukku sem lagt hafði verið við stjóra út á legunni, sem var algengt ef veður versnaði. Þetta afnam landanir á fisk beint upp í fjöru og áfram á flutningstæki. Endalaus burður.
Grjótgarðurinn sem þarna er kom á sjöunda áratug seinustu aldar og gerði bátunum, mest opnar trillur, gríðarlegt skjól. Seinna kom flotbryggja og enn seinna fastir bryggjukranar sem bátarnir sigla undir og landa afla sínum með og færa um borð það sem með þarf fyrir næstu sjóferð.
Bryggjan sem smábátarnir liggja við og myndin er af er flotbryggja sem hefur hlið í landi sem menn fá lykil að og hafa læst á eftir sér eftir að ganga um það. Þetta verkslag „Læst, lokað og lykill“ - fyrirbyggir að aðrir en menn með erindi um þessa bryggju séu þar á stjái.
Smávegis persónulegt.
Faðir minn
Friðfinnur Kjarnested Konráðsson
- er fæddur 3. apríl 1920 og dáinn 24. janúar 1988.
Friðfinnur var lengst af starfsævi sinnar matsveinn á mest fiskibátum en einnig togurum og farskipum. Hann vann síðustu ár sín hjá Hafnarfjarðarbæ.
Móðir mín
-Lilja Sigurðardóttir
er fædd 13. október 1913, var á yngri árum við fiskvinnslustörf og búsett í Hafnarfirði árið 1930 og eftirleiðis.
Hún helgar sig alfarið heimilinu eftir að börnin koma í heiminn. En þau urðu alls tólf og öll hið besta fólk.
Lilja lést 12. janúar 2000. Bæði eru jarðsett í kirkjugarðinum í Hafnarfirði.
Hluti áhafnar BV Maí GK 346 í október/nóvember 1971 í beittúr sem algengt var að íslenskir togarar færu í.
Konni. Jón, bjó lengi á Sjónarhól. Sverrir. Bjarni.
Óskar yfir vélstjórinn um borð. Gummi. Villi og Jón.
Skari Ólafs. Vann lengi í Straumsvík Addi annar kokkur. Hilmar var árum saman á Maí. Gunni Guðmunds. Gunni Jóns.
Man ekki nafnið. Jói og Gummi. Verið að tollskoða skipið. Davíð. Jói, Pokamaður á annarri vaktinni. Konni á frívakt. Skipið á veiðum.
Flestar myndirnar eru úr siglingu síðutogarans Maí GK 345 til Cuxhaven haustið 1971 með um 260 tonna stórufsafla eftir tólf sólahringa veiði og seldi á þýska fiskmarkaðnum. Hlutur háseta er 100.000 kr. Þetta er fyrri beitturinn.
Togarinn Maí GK 346. Skipið var eign Bæjarútgerðar Hafnarfjarðar.
Þessir tveir túrar, beittúrar, tóku rúmar sex vikur og lauk í lok nóvember eða byrjun desember 1971.
Eftir einn túr í viðbót um borð í síðutogaranum Maí GK 345 kom ég ekki aftur þangað um borð og fór yfir á Júní GK 346 haustið 1973, af þá togarunum Röðli GK 518 og hætti þá að starfa á síðutogara.
Partur áhafnar síldarskipsins Faxaborgar GK 40 sem gert var út frá Hafnarfirði í nokkur ár og var eitt síldar- og loðnuskipanna á þeim árum. Skoðum ljósmyndir af nokkrum áhafnarmeðlimum sumarið 1975 í Norðursjó.
Guðmundur skiptjóri. Konni. Alli 2. stýrimaður. Háseti. Kokkurinn sem eldaði svo góðan mat.
1. og 2. stýrimaður. Skipið fékk í skrúfuna. Gunni 1. vélstjóri og Doddi. Siggi. Hann er úr Sandgerði Gunni og Doddi. Skipið er að koma inn til Hansholm að taka ís.
Hörður 2. vélstjóri. Batti háseti. Segulbandið flutti músíkina. Alli 2. stýrimaður. Sómamaður.
Doddi. Konni. Síldar leitað. Siggi. Maggi. Búið að gera við nótina. Hluti háseta í upphafi vertíðar vorið 1975. Siggi. Doddi. Hæ! hæ.
Í júní 1973 kom siglandi til Hafnarfjarðar frá Noregi síldarskipið Faxaborg GK 40.
Guðmundur Gunnarsson er skipstjóri Faxaborgar og eigandi bátsins á móti Halldóri Hjartarssyni sem jafnframt er framkvæmdastjóri.
1975 er ég um borð og tek sumarúthald niðri í Norðursjó til hausts og seinna úthaldið einnig sem lauk skömmu fyrir jól 1975. Þá um haustið voru síldveiðar hér við land aftur heimilar en það kerfi komið að leyfilegum síldarafla var skipt niður á báta. og heitir í dag Síldarkvóti. Skipið hafði kælitank miðskips sem fylltur var sjó og ís settur í og töluvert magna af salti. Á Eskifirði var síldin af Íslandsmiðum háfuð upp úr kælitankinum og aflinn ísaður í kassa úr sílói á bryggju.
Þriðjudaginn 10. júní 1975 kom frétt í íslensku dagblaði um að Faxaborg GK 40 væri aflahæst allra íslenskra síldarbáta í Norðursjónum með 492,5 lestir, að verðmæti 13.921.119,00 krónur. Guðmundur Gunnarsson skipstjóri lést 9. ágúst 2010.
Kíkjum um borð í skuttogarann Júní GK 345 og skoðum nokkrar áhafnarmeðlimamyndir frá mögulega árinu 1977.
Siggi. Fúsi. Gísli. Gvendur. Frá vinstri Krúsi, Gunni Gunn. Krúsi. Oft nefndur Krúsi kafteinn.
Gísli. Gvendur. Hafliði Júlíusson stekkur til. Sigurður Friðfinnsson. Reynir (Pódi) og Haffi.
Óli Dúdda sinnir starfi á dekki. Unnið á dekki. Júní GK á útleið. Konni. tilbúin við spilið afturá. Sverrir (Sveddi) var 1. stýrimaður.
Gvendur Friðfinns. fer af sinni vakt. Man ekki nafnið en þessi er að fara á vakt. Siggi Friðfinns. klárar vaktina. Trollið tekið. Fúsi á leið á frívakt.
Fúsi og Óli Dúdda voru hásetar á Júní GK og hefur Reynir (Póti) bæst við á þriðju myndinni . Ægir Sjönu 1. kokkur á Júní GK. KRF 220824.
Skoðum nokkrar áhafnarmeðlimamyndir farskipsins Laxár sem flestar eru teknar sumarið 1976.
Konni 1974. Smávegis skeði í Kaupmannahöfn er Breskt herskip kom til hafnar og herskáir ungir menn frá Íslandi, hásetar á Laxá, vildu beita sér í 200 sjómílna landhelgisdeilu 1976.
Einar 2. vélstjóri Eyþór háseti Konni háseti Hér rakur. Sævar 2. vélstjóri.
Birkir og Einar 2. vélstjóri. Siggi 2. stýrimaður. Láxá er í slipp í Hamborg. Valli bátsmaður. Harðdugegur og klár maður. Stebbi kokkur kunni matargerðina.
Jón 1. vélstjóri. Hásetarnir Birkir og Eyþór með skröpurnar. Valli, Eyþór og Kalli skoða græjurnar. Gamall. Byggði landið. Þú skuldar MÉR!!!
Áhöfnin á Laxá, Hafskip gerði út. Allt vænir drengir og með afbrigðum duglegir og færir sjómenn. Ekki minnist ég þess að hafa hitt marga af þessum mönnum eftir að maður sjálfur hætti á EX Laxá 1977. Miningin lifir.
Snemma þars 1976 sótti ég um hjá Hafskipum.
Nokkrum dögum síðar hringir síminn og er það ráðningarstjóri Hafskipa að tjá mér að ég geti fengið pláss á Laxá og mér jafnframt sagt að búið sé að leigja skipið til næstu níu mánaða af útgerðarfélagi á Kanaríeyjum og að skipið sigli yfir til Evrópu og gert ráð fyrir að öll áhöfnin taki törnina í einni lotu.
„Vá, maður! Kanaríeyjar,“ hugleiddi ég. Boðar ráðgildisstjóri mig um borð næsta dag klukkan 13.00 að hitta skipstjóra skipsins að nafni Jón. Ég man ekki eftir nafninu.
Að því kom að skipstjóri spyr einn og sérhvern okkar um nafn, nafnnúmer, heimilisfang og símanúmer. Nafnúmer er á undan kennitölu.
Sá sem fyrstur svarar segir allar tölurnar reibrenandi og lítur brosandi yfir til okkar og er öruggur um að engir okkar leiki þetta eftir sér. En svo óheppilega vildi til að við hinir kunnum allar tölurnar einnig utanbókar. Skipstjórinn veitti þessu athygli og hafði orð á hversu afskaplega minnugir ungir menn væru í dag og ólíkir sér sjálfum sem vart gat munað símanúmer sitt.
Hafskip sá lengi um kísilgúrflutninga frá Húsavík yfir til Evrópuhafna og var stefnan tekin þangað. Svo óheppilega vildi til að skipið hafnaði upp í grjótgarðinum í Húsavíkurhöfn sem beygði stýrið en samt var hægt að sigla skipinu. Tók viðgerðin tvær vikur í slipp í Hamborg. Hafskip missti leigusamninginn vegna tafanna og venjubundin rútína tekur við frá Íslandi til landa Evrópu.
Góð vist var um borð í Laxá og vann maður með ágætisstrákum þetta tæpa ár sem maður var þar.
Til vinstri er anddyri Bítlasafnsins á Albert Dock í Liverpool og hægt að skoða merka muni tengda vinsælustu hljómsveit allra tíma, The Beatles og heyra söguna í heyrnartólum á meðan farið er um.