Bítlaferð og hreint óskaplegt Bítlagaman.
Videóefni úr ferðinni finnum við hér.
Margfrægar Bítlastyttur eru á Albert Dock, sem er helsta safnasvæði í Liverpool, eftir því sem mér skilst.
Styttunum var komið fyrir í desember 2015 til að minnast þess að 50 ár voru frá seinustu tónleikum The Beatles í Liverpool. Albert Dock er helsta safnasvæði borgarinnar og dregur að sér talsverðan fjölda ferðamanna á ári hverju.
Ég vissi, hafði verið sagt það, að þessar styttur væru á Albert Dock og svipaðist um eftir þeim er maður kom þangað og gekk illa að finna þessar blessuðu styttur. Hitti ég á nokkrar stelpur, krakka, sem þar voru einnig og spyr þær hvort þær viti hvar stytturnar séu. Þær svara ekki og bara flissa hvor framan í aðra. Hreyfi ég höfuð mitt til vinstri. Og viti menn! Bítlastytturnar blasa þarna við nokkra metra frá mér. Var þá komið að öllum okkar að hlæja. Svona heitir víst „Ertu algerlega sjónlaus maður?“
Æskuheimili Sir Paul McCartney í Liverpool er safn. Er ég kom þar við í febrúar 2018 er safnið lokað.
Sá ég þá að inni var fólk og geng að dyrunum og kný á og spyr hvort mér sé heimilt að kíkja inn, sem ekki var orðið við.
Myndin til hægri er tekin inni á Bítlasafninu á Albert Dock og er af áhugasömu fólki um Bítlasöguna.
Til er sérstakt félag í Liverpool sem heitir „ The Magical Mystery Tour.“
Félagið rekur rútur sem fara með farþega um götur þær sem Bítlarnir ólust upp á. Hægt er að kaupa far með rútunum á Albert Dock og þiggja Bítlafræðslu.
Myndin til vinstri er af ágætum fararstjóra rútuferðarinnar í febrúar 2018.
Cavern Club í Liverpool er upphaflega jassklúbbur-
og opnar fyrst 16. janúar 1957 en verður síðar miðpunktur rokksins í Liverpool snemma á sjöunda áratug seinustu aldar. Rory Storm and the Hurricanes spila þar samkvæmt auglýsingu 25. maí 1960 og er Ringo Starr þá við trommusettið og slær hljómsveitinni taktinn.
Klúbburinn lokaði í maí 1973 vegna framkvæmda við Merseyrail-neðanjarðarlestarkerfið í Liverpool.
Upphaflega var Cavern Club staðsettur Mathew Street. Þrátt fyrir að upphaflega byggingin hafi verið rifin árið 1973 var ný bygging reist á sama stað og klúbburinn aftur opnaður 1984 og þeim nýja komið fyrir jafn djúpt ofan í jörðinni og hinn hafði verið. Reynt var að líkja eftir öllu sem sá gamli hafði, sem ég tel að hafi bara tekist allsæmilega.
Négrenni æskuheimilis Sir Paul Mc Cartney.
Gekk maður svolítið um hverfið áður en maður hvarf aftur heim á hótel. Leigubílsstjóri sagði mér að svæðið tilheyrði miðbænum í Liverpool. Mikilvægar upplýsingar.
Á göngunni mundaði maður kvikmyndavélina á áhugaverðum stöðum og rakst þá á þennan fallega fugl á einu þaki.
Ekki langt þar frá, mynd til hægri, gaf að líta fallega kirkju. Allt svo hreint og tært.
Sjötugsafmæli Konráð Rúnars Friðfinnssonar í sal Smárakirkju.
Frá vinstri, Konni, Ásgeir, Siggi, Dengsi (Sigfús), Kalla. Í Óla Sóliman grillir á bak við.
Ingólfur Ármannson, vinur til margra ára
Þrjár ljósmyndir frá merkilegu, skemmtilegu og eftirminnilegu sjötugsafmæli herra Konráðs Rúnars Friðfinnssonar sem haldið var í sal Smárakirkju laugardaginn 23. september 2023. Afmælisdagurinn er 24. september. Yfir 30 manns létu sjá sig.
Myndir teknar 1966, 1967 og 1968. (SRJ)
Fermingardagur Sigga 1968. Bræðurnir Reynir, Siggi, Konni.
12 ára Konni í sveit í Flóanum um sumarið 1966.
Hundurinn sem ég held þarna á elti mig í hvert sinn sem ég vitjaði færanna í Varmá og ég kallaði „Urri.“
Urri eitt sinn vildi ég afvenja urrinu og tók hann í fangið, og fleygði í ána og naut urrisins á meðan hann enn sveif í loftinu og skall í vatnið með gusugangi og gerði eitthvað í tvö, þrjú skipti en seppi eyðilagði allt saman með því að stinga sér sjálfur til sunds í ánna. Hundi er ekki treystandi, það veit ég núna.
Konni. Fermingardagur, 1967 fær sér fyrstur á diskinn.
1967. Konni og Dengsi (Sigfús)
Siggi 1974
Siggi, Reynir. Hellisgata 15.
Siggi. Mamma.
Gunni mágur ekur Moskvits. Sólrún og Reynir fændi á Hellisgtu 15. Lilja Sigurðardóttir á Breiðvangi í Hafnarfriði?
Lækjarskóli Hafnarfjarðar þótti einn flottasti barnaskóli landsins.
Síðar var hann lengdur til endanna.
Á mínum skólaárum var skólalóðin malarvöllur og engin leiktæki. En við höfðum annað. Snorrabakarí. Keyptir voru hálfir eða heilir snúðar til að eta í frímínútum. Stundum fengum við brauðafganga til að gefa öndunum.
Í söngsalnum, efstu hæð til vinstri í skólahúsinu, skeði á einum litlum jólum að söngkennarinn sat við píanóið, lék háklassískt tónverk, sneri sér að hópnum og spurði: „Er eitthvert óskalag?“ Hann fékk til sín samstæða beiðni um vinsælt Bítlalag (1964). Ekki var boðið upp á fleiri óskalög.
Gamli Lækjarskóli er enn, 2025, í eigu Hafnarfjarðarbæjar. Í áratugi hefur Lækjarskóli ekki verið nýttur sem grunnskóli. Þar klifrar enginn drengur ekki lengur upp kaðlaleikfimihús þvert á bygginguna.
Leikfimihúsið var byggt á þeim tíma þegar sérstök hús fyrir leikfimi voru fremur fágæt á Íslandi. Þar fóru fram leikfimitímar skólabarna og ýmis félagsstarfsemi. Margir eldri Hafnfirðingar muna eftir húsinu sem miðpunkti íþrótta- og skólalífs í bænum.
Öll sjö ára börn fengu stofu á efstu hæð, tíu ára á miðhæð og tólf ára á jarðhæð. Þrettán ára unglings beið Flensborgarskóli. Alltaf leiddist mér skyldunámið og yfirgaf ég það með falleinkun.
Sögulegar ljósmyndir.
Eina skellinaðran sem ég fékk mér eignast ég 14 ára að aldri af gerðinni Simson árgerð 1964. Hjólið keypti ég af unglingi mér ári eldri sem þá bjó í foreldrahúsum ofarlega á Nönnustíg fast við Reykjavíkurveg. Á sams konar nöðru og myndin er af þeysti maður um göturnar ásamt með reglulegu millibili að skreppa niður á bryggju og skoða bátana og þiggja af og til ýsu í soðið. Algegnt var að sjómenn gæfu fólki ýsu í soðið. Voru hafnirnar þá öllum opnar en eru í dagað mestu lokuð svæði.
Mímir. Eigandi: Magnús Magnússon skipstjóri (Mangi Snjáku). Íshús Hafnarfjarðar gerði bátinn út. Í lok janúar eða byrjun febrúar 1970 réð ég mig á bátinn og í mitt fyrsta skipspláss. Afli netavertíðarinnar var um 650 tonn sem mestallur fékkst í gríðarmiklu þorskmoki undir Krísuvíkurbergi í apríl 1970. Þorskurinn var smár og þurfti marga þorska í tonnið. Löndunarstaður er að mestu leyti Grindavík og aflanum ekið til Hafnarfjarðará vörubílspalli.
Vertíðinni lauk 10. maí 1970 og var piltur feginn er netin lágu öll á dekki og báturinn á leið til Hafnarfjarðar þar sem allt var híft upp á bryggju og geymt til næstu vertíðar. Mími sumarið 1970 fór á troll.
Einn fjörutíu og tveggja síðutogara sem byggðir voru í Englandi eftir seinna stríð og komu til landsins og sá fyrsti 1947 í eigu Bæjarútgerðar Reykjavíkur sem hluti uppbyggingar íslenska togarflotans sem var orðinn úrreltur og lélegur vegna fyrst og síðast lélegs viðhalds togarflotans. Hef þó heyrt að skipin hafi ávallt verið í góðu lagi og vel við haldið, að eitthvað vill nú rekast hér á en tel fyrrnefnda rétta svarið.
Akurey SF 52 er byggð árið 1963 og lengi gerð út frá Höfn í Hornafirði.
Í febrúar 1983 strandar Akurey SF í Hornafjaðrarós. Mannbjörg varð.
Akurey SF 52 er smíðuð í Danmörku og er 86 tonna eikarbátur og stundar allar hefðbundnar fiskveiðar.
Mögulega fyrir aldamótin 2000 var Akureyin dregin á land á Hornafirði og komið fyrir í sandfjörunni til sýnis, sem er gott en samt ekki nóg án nægs fjármagns til viðhalds.
Fyrir áramótin 2018 tók Bæjarráð Hornafjarðar þá ákvörðun að farga Akurey SF 52 sem verið hefur á þurru landi við höfnina um árabil. Var gengið í verkið 2019 og það klárað þá. Var trébáturinn Akurey SF 52 þá í lélegu ásigkomulagi.
Gullborg RE 38 /VE 38.
Sögufrægasta skip veraldar, Titanic, 46.000 tonn, til hægri, er í smíðum. Titanic átti sér tvö systurskip, Olympic, 46.000 tonn.
Olympic, til vinstri, liggur 20. september 1911 við bryggju í Belfast vegna áreksturs við herskip og skemmdist mikið, og Britannic, til hægri, 48.000 tonn.
Öll þessi skip voru byggð hjá skipasmiðjustöðinni Harland and Wolf í Belfast fyrir White Star Line.
Olimpic var fyrsta skip í Olimpic-flokki. Sjósett árið 1910.
Britannic var afhent White Star Line í lok desember 1915, sem þá var farþegaskip og er í fyrra stríði breytt í hersjúkrahús og allt málað að utan hvítum lit og sinnir því verkefni í syrka eitt ár.
Britannic sökk 21. nóvember 1916 eftir að hafa rekist á tundurdufl, að sagt var, nálægt eyjunni Kea í Eyjahafi, eyja fyrir austan Grikkland. Síðar kom í ljós að var jarðsprengja sem þýski kafbáturinn U-71 hafði lagt í sundið þremur vikum áður.
Þessi skip voru kölluð skrúfuskip og voru nokkuð algeng á nítjándu og tuttugustu öld. Í dag eru enn nokkur svona skip til og aðallega þá sem safngripir og til að segja með þeim söguna.
Lincoln-bifreið árgerð 1936 var um tíma á sjötta áratug seinustu aldar í eigu fjölskyldumeðlims og man ég lítillega eftir bifreiðinni heima í Halldórskoti á Hvaleyri sökum ungs aldurs en veit að hún er farin úr eign fjölskyldumeðlims árið 1960 og kom ekki aftur á götuna.
Ég heyrði að tiltekinn Hafnfirðingur hafi flutt Lincoln-bifreiðina inn til Íslands frá Bandaríkjunum og ekið henni sjálfur árum saman.
Þessar ljósmyndir gætu báðar verið teknar fljótlega í bankahruninu sem þjóðin fékk yfir sig í október 2008 og er myndin hægra megin af Tónlistarhúsinu sem hér er í byggingu og allar framkvæmdir við það verið stöðvaðar en farið af stað með þær aftur nokkrum mánuðum síðar og verkið klárað. Húsið sem kunnugt er fékk nafnið Harpa og er þar talsverð starfsemi í dag. Nokkuð vel rættist úr. Myndin til hægri er af tveim vina minna, þeim Hafsteini (Haffa) til vinstri og Aðalsteini (Alla) til hægri. Báðir eru þeir miklir sómamenn og heiðvirðir drengir.
Hafnarfjörður 2012, sem um var sagt: „Þú hýri Hafnarfjörður“ -
í þá formi kvæðis, held ég. Orðið hýr merkir að hafa glaðlegt yfirbragð en fékk síðar einnig aðra merkingu tengda kynheigð fólks og kynvillu fólks. Hafnarfjörður hefur enn fyrri merkingu orðsins hýr og er enn glaðlegur bær með alls konar sem gleður og hressir íbúana.
Myndin er af skútusiglingu krakka sem tilheyra siglingaklúbbi í Hafnarfirði og sigla meðfram Strandgötu sem mögulega er fyrsta gatan sem lögð er í Hafnarfirði. Úr klettinum þarna var sprengt til að koma veginum fyrir. Þessi klettur er ein myndanna af Hafnarfirði.
Þarna fram hjá hef ég margoft gegnum tíðina gengið en ekki í eitt skipti farið upp tröppurnar sem þarna eru til að ganga um á klettinum. „Útsýnið þar maður minn,“ segja menn.
Smábátahöfnin í Hafnarfirði telst til betri smábátahafna á þessu landi.
Þar liggja þessir bátar allvel varðir af vindi og sjógangi og er af sem áður þekktist er trillur sukku sem lagt hafði verið við stjóra út á legunni, sem var algengt ef veður versnaði. Þetta afnam landanir á fisk beint upp í fjöru og áfram á flutningstæki. Endalaus burður.
Grjótgarðurinn sem þarna er kom á sjöunda áratug seinustu aldar og gerði bátunum, mest opnar trillur, gríðarlegt skjól. Seinna kom flotbryggja og enn seinna fastir bryggjukranar sem bátarnir sigla undir og landa afla sínum með og færa um borð það sem með þarf fyrir næstu sjóferð.
Smávegis persónulegt.
Faðir minn
Friðfinnur Kjarnested Konráðsson
- fæddur 3. apríl 1920 og dáinn 24. janúar 1988.
Friðfinnur var lengst af starfsævi sinnar matsveinn á mest fiskibátum en einnig togurum og farskipum. Hann vann síðustu ár sín hjá Hafnarfjarðarbæ.
Móðir mín
-Lilja Sigurðardóttir
fædd 13. október 1913, var á yngri árum við fiskvinnslustörf og búsett í Hafnarfirði árið 1930 og eftirleiðis.
Hún helgar sig alfarið heimilinu eftir að börnin koma í heiminn.
Lilja lést 12. janúar 2000. Bæði eru jarðsett í kirkjugarðinum í Hafnarfirði.
Partur áhafnar síldarskipsins Faxaborgar GK 40 sem gert var út frá Hafnarfirði í nokkur ár og var eitt síldar- og loðnuskipanna á þeim árum. Skoðum ljósmyndir af nokkrum áhafnarmeðlimum sumarið 1975 í Norðursjó.
Í júní 1973 kom siglandi til Hafnarfjarðar frá Noregi síldarskipið Faxaborg GK 40.
Guðmundur Gunnarsson er skipstjóri Faxaborgar og eigandi bátsins á móti Halldóri Hjartarssyni sem jafnframt er framkvæmdastjóri.
1975 er ég um borð og tek sumarúthald niðri í Norðursjó til hausts og seinna úthaldið einnig sem lauk skömmu fyrir jól 1975. Þá um haustið voru síldveiðar hér við land aftur heimilar en það kerfi komið að leyfilegum síldarafla var skipt niður á báta. og heitir í dag Síldarkvóti. Skipið hafði kælitank miðskips sem fylltur var sjó og ís settur í og töluvert magna af salti. Á Eskifirði var síldin af Íslandsmiðum háfuð upp úr kælitankinum og aflinn ísaður í kassa úr sílói á bryggju.
Þriðjudaginn 10. júní 1975 kom frétt í íslensku dagblaði um að Faxaborg GK 40 væri aflahæst allra íslenskra síldarbáta í Norðursjónum með 492,5 lestir, að verðmæti 13.921.119,00 krónur. Guðmundur Gunnarsson skipstjóri lést 9. ágúst 2010.
Kíkjum um borð í skuttogarann Júní GK 345 og skoðum nokkrar áhafnarmeðlimamyndir frá mögulega árinu 1977.
Skoðum nokkrar áhafnarmeðlimamyndir farskipsins Laxár sem flestar eru teknar sumarið 1976.
Snemma þars 1976 sótti ég um hjá Hafskipum.
Nokkrum dögum síðar hringir síminn og er það ráðningarstjóri Hafskipa að tjá mér að ég geti fengið pláss á Laxá og mér jafnframt sagt að búið sé að leigja skipið til næstu níu mánaða af útgerðarfélagi á Kanaríeyjum og að skipið sigli yfir til Evrópu og gert ráð fyrir að öll áhöfnin taki törnina í einni lotu.
„Vá, maður! Kanaríeyjar,“ hugleiddi ég. Boðar ráðgildisstjóri mig um borð næsta dag klukkan 13.00 að hitta skipstjóra skipsins að nafni Jón. Ég man ekki eftir nafninu.
Að því kom að skipstjóri spyr einn og sérhvern okkar um nafn, nafnnúmer, heimilisfang og símanúmer. Nafnúmer er á undan kennitölu.
Sá sem fyrstur svarar segir allar tölurnar reibrenandi og lítur brosandi yfir til okkar og er öruggur um að engir okkar leiki þetta eftir sér. En svo óheppilega vildi til að við hinir kunnum allar tölurnar einnig utanbókar. Skipstjórinn veitti þessu athygli og hafði orð á hversu afskaplega minnugir ungir menn væru í dag og ólíkir sér sjálfum sem vart gat munað símanúmer sitt.
Hafskip sá lengi um kísilgúrflutninga frá Húsavík yfir til Evrópuhafna og var stefnan tekin þangað. Svo óheppilega vildi til að skipið hafnaði upp í grjótgarðinum í Húsavíkurhöfn sem beygði stýrið en samt var hægt að sigla skipinu. Tók viðgerðin tvær vikur í slipp í Hamborg. Hafskip missti leigusamninginn vegna tafanna og venjubundin rútína tekur við frá Íslandi til landa Evrópu.
Góð vist var um borð í Laxá og vann maður með ágætisstrákum þetta tæpa ár sem maður var þar.
Til vinstri er anddyri Bítlasafnsins á Albert Dock í Liverpool og hægt að skoða merka muni tengda vinsælustu hljómsveit allra tíma, The Beatles og heyra söguna í heyrnartólum á meðan farið er um.