Lækurinn.           +++++++                    Bang!                    +++++++           Fjörðurinn í Hafnarfirði.

• Margur getur kvæðið ort,
• kastað fram smá stöku. 
• Kvæðið er og sérstök sort,
• og sett fram í vöku.

Margur hefur gaman af að gera, lesa og/eða stúdera kvæði. Kvæðagerð er yfirleitt skáldskapur. Íslendingar hafa löngum glímt við kveðskap, setið, kveðist á. Kvæði tekur oft á raunverulegu lífi fólks. Sjálfum finnst mér gaman að gera kvæði en ekki svo mjög að lesa kvæði. Skammt er öfganna á milli.

Nýtt kvæði er alltaf efst.

Séð með eigin augum.(frið-finnur yrkir)

Hann lætur sig nú dreyma daginn allan samanum dáðirnar sem voru en eru ekki núna.Sem honum þykir versta og vera ekkert gaman.Voðalegt það er að missa trúna.Hvernig væri að bakka og bera saman tíma?Biðja um meiri kærleik en versna stöðugt sjálfurog halda að aðrir bjargi sem bara stari á símaog blaka sínum eyrum líkt og kálfur.

Hann klípur sínar kinnar og brosir út í annaðog kemst að hinu sanna að vera enn á lífiog veit nú aðeins betur og hitt nú hefur kannaðað heimskur maður vildi beita hnífi.Svakalegt er ástand á okkar manni núnaendalaust að skella öllum hurðum heima.Skrælir tíu kartöflur og vildi þær svo brúnar.Kerlingunni er sama. Er heima að dreyma.

Skápahurðirnar skellast, fara mjög í eyru.Skrælingin er eftir. Enginn vill því sinna.Burtu allir fóru. Flúðu gamla veiru,en ferðalagið var með talsvert meiru.Einkennilegt er lagið, liggur við að segja.Það líklega er réttur að eiga sín tvö eyruen agalegt er samt að sitja og þegja.

22. október 2026.

Á taugum? Nei, slakur!

(frið-finnur yrkir)

 

Sá sem fer á taugum treystir ekki lengur.

Tekur engan að sér, voða slæmur drengur.

Gengur um í úlpu. Hettan yfir hausnum.

Hættur alveg kall er að leita eftir lausnum.

 

Streðar allan daginn í draugalegum þönkum.

Dregur þannig að sér karla sem vilja banka.

Þá vantar til að þrasa, þrefa ögn og stæla

og þykjast vera speki. Einn fer þá að skæla.

 

Sæmi kemur þangað og veit sko sínu viti

sem vissulega er það þó enginn spretti sviti

af viskunni sem flæðir og ferðast milli eyrna

að Fosti gamli heima fór allur að meyrna.

 

Amma hljóp á spretti og gamli gaf þá vel í.

Geystist bíllinn áfram. Þyrlaðist upp rykský.

Kerling tók að öskra og æpa eins og ljónið

sem ekki gagnast henni og þegar komið tjónið.

 

Krakkar úti í haga horfa næst á þetta.

Hlæja eins og bjánar og fetta sig og gretta

og segja hvort við annað: „Ansans læti í fólki.“

Ætli heimakýrin ekki lengur mjólki ?”

 

Þá fór einn á taugum og truflaðist á geði

og treysti ekki lengur og gerði kóng að peði.

Allt fer þá að hníga og handvammirnar fleiri.

Þær hringast kringum svæðið. Engin fékk sinn eyri.

 

Eftir var sá maður sem mikill er að vexti

með vöðva rosa stóra. Er óskilgreindur texti

Siglir bát á hvolfi í grímulausri gleði,

gleymdi allri visku. Og hitt bara ekki skeði.

 

Ein varð eftir kusan krúttleg mjög að vana.

Kettlingarnir fimmtán vildu hana mana.

Þeir segjast komast hraðar en hrútspungurinn sjálfur

sem hangir úti í glugga og segist vera álfur.

 

 

 

 

 

14. október 2026.

 

Séð með augum.

(frið-finnur yrkir)

Hann lætur sig nú dreyma daginn allan saman
um dáðirnar sem voru en eru ekki núna.
Sem honum þykir versta og vera ekkert gaman.
Óskaplegt það er að missa trúna.
Hvernig væri að bakka og bera saman tíma?
Biðja um meiri kærleik og versna stöðugt sjálfur
og halda að aðrir bjargi sem bara stari á síma
og blaka sínum eyrum líkt og kálfur.

Hann klípur sínar kinnar og brosir út í annað
og kemst að þessu sanna að vera enn á lífi
og vita aðeins betur og hitt allt hefur kannað
að heimskur maður vildi beita hnífi.
Svakalegt er ástandið á okkar manni núna.
Endalaust hann skellir hurðum sínum heima.
Skrælir tíu stykki og vildi þau svo brúna.
Kerlingunni er sama og áfram dreyma.

 

• Skápahurðirnar skellast, fara mjög í eyru.
  Skrælinginn er eftir. Enginn vill því sinna.
  Burtu allir fóru. Flýja gamla veiru.
• Ferðalagið erfitt er að finna.
  Einkennilegt er lagið, liggur við að segja
• Liggur svarið í að verkið áfram kynna
• og halda munni aftur og læra sig að beygja.
• Skúra á eftir gólfið til að finna?

 

 

 

29. september 2026.

Í óveðri.

(frið-finnur yrkir)

• Syngja rár og reiði.
• Regnið lemur dekkið.
• Sjórinn en sá greiði.
• Sönglaði við Hekkið.
• Upp lúkar læðist höfuð.
• Leita augun færis
• Öll er aldan bjöguð
• Allra síst til næðis.
• Kokkur passar potta.
• Passar vel og nennir.
• Hefur hellings votta.
• Hringlanda þó kennir.
• Oft er sögð hér saga.
• er sumarhitinn varði.
• Mátti allt aumt laga.
• Annar var þá kvarði.
• Aukist hefur aldan.
• Allt að ganga úr skorðum.
• Kokkinn sló þá kaldan.
• Kjötið rann af borðum.
• “Hættir ofsinn aldrei?
• Engin leið að stoppa?
• Þarna er þó Grímsey
• þar ætla í land að hoppa.”
• Skipstjórinn hann Skari
• skundar niður stigan.
• Skipið var í vari.
• Vissan segir “Birtan.”
• Veður vinnst hratt niður.
• Verður bráðum allgott
• Þá kemur fagur friður. 
• Fer í alveg haldgott.

 

 

 

26. september 2026.

Kraftur Guðs.

(frið-finnur yrkir)

• Soddan var nú málið og mikið fyrir haft.
• Fyllibyttan eina sótti í vínið kraft.
• Taldi sig þá vera sterkan bæði og stór.
• en stærðar bjórsins magi hvergi bara fór.
• „Heyrðu núna karlinn, komdu aðeins nær,
• Kauptu eina kippu svo komi annar blær.
• Nú er ég að þynnast en þykist sterkur smá.
• Þreyttur samt er orðinn og tilveran öll grá.“
• 
  Maðurinn sem kom að rétti honum korn.
• Karlinn fyrtist yfir og blæs í lítið horn
• að fuglarnir í kringum flugu allir burt
• og ferðin maður góður. Þeir voru ei um kjurt.
• Andartaki seinna sást í svartan feld.
• Sveiflast til um manninn og minnti á fyrri eld
• sem löngu er nú slökktur, sleikir graftarkaun.
• Sleðinn er og brotinn. Hann gagnast ekki baun.
• 
  Allt er fullt af lífi en karlinn krömin ein.
• Kuldrast þó í skjóli, að naga lítið bein.
• Tunnan gaf þó honum þetta skrípi þó.
• Högninn var þar einnig og þurfti líka nóg.
• Nóttin hún var strembin með sterkan norðanvind
• og strekkingurinn úti var honum engin lind.
• Hann taldi sig nú deyja og drakk því vínið sitt.
• Dagur er samt kominn og hann í sínum pitt.
• Og dagur rann upp glænýr og gleðin allt í kring
• gengur fram hjá honum sem byrði slær um hring.
• Getur ekki sleppt því að slóra og kúldra hér.
• Slegin enn og aftur. Samt hann lítið sér.
• Glæstar vonir flognar.  Flekinn lekur mjög.
• Flestir vinir horfnir hjá karl með engin drög.
• Hann skilur ekki málið en skolli komst hér að.
• Skellti honum flötum. Um það hann aldrei bað.
• Svona leikur okkur lífið sum hver nú.
• Lifandi er fólkið. Því skortir bara trú.
• Kraftur er því lítill og aflið ekki neitt.
• Ást Guðs lifir núna. Er hverjum manni veitt.